۶ نفر و ۴۰ نفر و ۳ نفر و ۴ نفر، معروف به جمع ۵۳ نفر، گروهی از زندانیان سیاسی در ایران بودند که در دوران رضاشاه در سال ۱۳۱۶ خورشیدی بازداشت و در زندان قصر محبوس شدند.

بیشتر این زندانیان گرایش‌هایی به مکتب‌ها و ایده‌های تازه ترجمه و مطرح شدهٔ سوسیال دموکراسی یا کمونیسم-انترناسیونالیسم یا ناسیونال سوسیالیسم و یا افکار بینابینیِ تثبیت‌نشده داشتند. ۵۳ نفر اکثراً ایده‌آلیست‌ها بودند که ریشه‌های تاریخی-اجتماعی و مذهبی-اسلامی خود را حفظ کرده و سکولاریسم (جدایی سیاست و ادارهٔ اجتماع از مذهب و شریعت) و افکار ضدمذهبی-دینی برای اکثریت آنها، حتی افراطی‌ترین‌ها، مطرح نبوده‌است.

شش نفر:

  1. تقی ارانی
  2. عبدالصمد کامبخش
  3. احسان طبری
  4. محمدرضا قدوه
  5. علی‌اکبر شاندرمنی
  6. رضا روستا (پدر هما روستا)

و چهل نفر:

  1. محمدِ پژوه
  2. محمد بهرامی
  3. محمد شورشیان
  4. علی صادقپور
  5. محمود بقراطی
  6. ضیاء الموتی
  7. رحیم الموتی
  8. نورالدین الموتی
  9. میرعماد الموتی
  10. محمدباقر فرجامی
  11. عباس آذری
  12. نصرت‌الله اغرازی
  13. اکبر افشار
  14. مجتبی سجادی
  15. حسن سجادی
  16. مهدی رسایی
  17. مرتضی رضوی
  18. سیف‌الله سیاح
  19. علی‌نقی حکمی
  20. ابوالقاسم اشتری
  21. فضل‌الله گرگانی.
  22. ولی خواجوی
  23. یوسف ثقفی
  24. عزت‌الله عتیقه‌چی
  25. شعبان زمانی
  26. حسین تربیت
  27. رجبعلی نسیمی
  28. بهمن شمالی
  29. مهدی لاله
  30. تقی شاهین
  31. عباس نراقی
  32. مهدی دانشور
  33. حسن حبیبی
  34. آناقلیج خضربابا
  35. رضا ابراهیم‌زاده
  36. خلیل انقلاب آذر
  37. فریدون منو
  38. تقی مکی‌نژاد
  39. سیدجلال حسن نایبی
  40. حکیم الهی

و سه نفر:

و چهار نفر: