نشان رسمی ازبکستان

قانون اساسی ازبکستان عالی‌ترین متن حقوقی در کشور ازبکستان است. این قانون در ۸ دسامبر ۱۹۹۳ به تصویب رسید.

تاریخچه

ازبکستان در قرن نوزدهم تحت سیطره امپراتوری روسیه قرار گرفت. تا آن هنگام بیشتر خاک این کشور توسط خانات بخارا و خانات خیوه اداره می‌شد. با وقوع انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ «جمهوری شوروی سوسیالیستی ازبکستان» در ۲۷ اکتبر ۱۹۲۴ تأسیس شد و در دسامبر همان سال به عضویت اتحاد جماهیر شوروی درآمد. در سال ۱۹۳۲ نیز جمهوری خودمختار قره قالپاغستان به آن پیوست.

جمهوری ازبکستان در ۱ دسامبر ۱۹۹۱ استقلال خود را اعلام کرد.

جمهوری قره قالپاغستان

قره قالپاغستان یک جمهوری خودمختار و جزئی از کشور ازبکستان است قانون اساسی این کشور می‌بایست منطبق با قوانین ازبکستان باشد ، رئیس دولت این جمهوری عضو هیئت وزیران است و حق جدائی این سرزمین از ازبکستان با انجام همه پرسی در قره قالپاغستان قابل اجراست .

اصول

  • مرکز جمهوری: تاشکند
  • زبان رسمی کشور ازبکی است .
  • منشاء مردمی قدرت در حکومت
  • مالکیت خصوصی مجاز است.
  • داوطلب شدن برای انتخابات پارلمان منوط به داشتن ۲۵ سال سن است.
  • نمایندگان پارلمان ۱۵۰ نفر هستند که برای یک دوره پنج ساله انتخاب می‌شوند. داوطلب شدن برای شرکت در انتخابات پارلمان منوط به داشتن ۲۵ سال سن است.
  • داوطلب شدن برای ریاست جمهوری نیاز به ۳۵ سال سن، تسلط بر زبان ازبکی و سکونت در ده سال پیش از انتخابات در خاک ازبکستان دارد

مقدمه

ساختار

این قانون در شش بخش و ۱۲۸ اصل تنظیم شده است.

  • بخش اول: اصول بنیادین
  • بخش دوم: حقوق انسانی، آزادی‌ها و وظایف
  • بخش سوم: جامعه و فرد
  • بخش چهارم: ساختار اداری-سرزمینی و نظام دولتی
  • بخش پنجم: سازمان اقتدار دولتی
  • بخش ششم: اصلاح قانون اساسی

جستارهای وابسته

پانویس‌ها

منبع