سینمای نروژ
RingenKinoDec09.jpg
رینگن کینو، سالنی در اسلو
تعداد سالن ۴۲۲ (۲۰۱۱)
 • سرانه ۹٫۶ به ازای هر ۱۰۰٬۰۰۰ (۲۰۱۱)
اس‌اف نورژ ۲۳٫۰٪
شرکت والت دیزنی نوردیک ۲۱٫۰٪
یونایتد اینترنشنال پیکچرز ۱۷٫۰٪
فیلم‌های تولید شده (۲۰۱۱)
داستانی ۳۱ (۸۸٫۶٪)
پویانمایی -
مستند ۴ (۱۱٫۴٪)
تعداد پذیرش (۲۰۱۳)
مجموعا ۱۱٬۸۰۲٬۶۶۲
 • سرانه ۲٫۳ (۲۰۱۳)
فیلم‌های ملی ۲٬۶۹۰٬۱۱۰ (۲۲٫۸٪)
فروش گیشه (۲۰۱۳)
مجموعا ۱٫۱ میلیارد کرون نروژ
فیلم‌های ملی ۲۲۳ میلیون کرون نروژ (۲۰٫۳٪)

سینمای نروژ (نروژی: Norsk film) به صنعت فیلم و فیلم‌های تولید شده در نروژ اشاره دارد. نروژ در برخی دوره‌ها، صنعت فیلم‌سازی و فیلم‌های قابل توجهی داشته است. اولین فیلم ساخته شده در داخل نروژ، فیلم کوتاه «خطرهای زندگی یک ماهیگیر» در ۱۹۰۷ است. در ۱۹۳۱، تانکرد ایبسن (نوه هنریک ایبسن) اولین فیلم بلند ناطق را ساخت. در طول دهه ۱۹۳۰، او صنعت فیلم کشور را تحت سلطه فیلم‌هایش داشت. او بیشتر فیلم‌هاش را بر اساس ملودرام‌هایی به سبک هالیوود می‌ساخت.

در اوایل قرن بیست و یکم، برخی از کارگردانان نروژی این شانس را داشتند که به هالیوود بروند و فیلم‌های مستقل بسازند. در سال ۲۰۱۱، ۹۰۰ فیلم در سینمای نروژ ساخته شد که سه برابر فیلم‌های تولید شده در پانزده سال پیش از آن بود.

برخی از کارگردانان مطرح نروژ عبارتند از اریک گوستاوسون، بنت هامر، ینس لین، آرنه اسکوئن، لیو اولمان (بازیگر و کارگردان) و هارالد زوارت.

از فیلم‌های سینمای نروژ می‌توان به بی‌خوابی، کمربند شکارچی، مسابقه بزرگ در پینچ‌کلیف، نه زندگی و پان اشاره کرد.

جستارهای وابسته

نشان درگاه درگاه سینما