سینمای آلبانی (انگلیسی: Cinema of Albania) کارش را در سال‌های ۱۹۱۱ و ۱۹۱۲ با نمایش فیلم‌های خارجی و ساخت چند فیلم مستند در دوره پیش از جنگ جهانی اول و در خلال آن، آغاز کرد. در دوره حاکمیت سوسیالیست‌ها، موسسه فیلم آلبانی (کینو استودیو) با همکاری شوروی و با تاکید بر پروپاگاندای مربوط به درگیری‌های زمان جنگ، تاسیس شد. با بسته‌تر شدن فضای سیاسی و انزوای بیشتر کشور در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، واردات فیلم‌های خارجی به شدت محدود شد و تولیدات داخلی که در گونه‌های مستندهای فرهنگی و پویانمایی قرار داشتند، رشد کردند. در ۱۹۹۰، حدود ۲۰۰ فیلم در آلبانی ساخته شدند و بیش از ۴۵۰ سالن سینما وجود داشت که بسیاری از تجهیزات آن‌ها فرسوده و منسوخ‌شده بودند. با تحول اقتصادی در دهه ۱۹۹۰، کینو استودیو تفکیک شده و خصوصی شد. همزمان، مرکزی ملی برای فیلم‌سازی تاسیس شد در حالی که در شهرها، سالن‌های مدرن سینمایی ساخته می‌شد که اغلب فیلم‌های آمریکایی را نمایش می‌دادند.

جستارهای وابسته