خوانین بلوچ در دوره قاجار، ۱۳۲۰ ه‌ق (حدود ۱۹۰۲ میلادی)

خان (صورت قدیم خاقان) واژه‌ای به معنای رئیس قوم است که به سران قبائل ترک و مغول و بعدها ایرانی و همچنین برخی ملاکین و اربابان که دارای موقعیت خاص قومی بودند، اطلاق می‌شده‌است.

ریشه‌شناسی واژه

کلمه خان که در بیشتر زبان‌های ترکی به صورت کان و حان تلفظ می‌شود.

عنوان‌های مشابه در کشورهای اروپایی

  • ایتالیا و اسپانیا: دن
  • بریتانیا: سر
  • فرانسه: کنت

خان‌های ایران

  • خوانین استان فارس
  • خوانین بلوچ
  • خان‌های استان گیلان
  • خوانین لرستان
  • خوانین بستک و جهانگیریه
  • خوانین بم
  • خوانين جيرفت

  • فرهنگ سنسکریت- فارسی جلالی نائینی- زبان فارسی در دهکده جهانی- دکتر عجم