{{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر

مکان تنگهٔ مالاکا با فلش مشخص شده است.

تنگهٔ مالاکا یا تنگهٔ ملاکا (در زبان مالایی: سلات ملاکا) نام آب‌راهی درمیان سوماترا و شبه‌جزیره مالایاست که دریای آندامان در اقیانوس هند را به دریای چین جنوبی در اقیانوس آرام متصل می‌سازد. کشور سنگاپور در جنوبی‌ترین نقطهٔ این تنگه واقع شده است. نام این تنگه برگرفته از نام بندر مالاکا (ملاکای امروزی) در مالزی است که در سده‌های ۱۶ و ۱۷ میلادی از اهمیت به‌سزایی برخوردار بود.

تنگهٔ مالاکا قیفی‌شکل است و مساحتی پیرامون ۶۵ هزار کیلومتر مربع را در می‌گیرد. این تنگه ۸۰۰ کیلومتر طول و بین ۵۰ تا ۳۲۰ کیلومتر عرض دارد که باریکترین قسمت آن در جنوب تنگه واقع شده و به سمت شمال عریض‌تر می‌شود. همچنین از نظر عمق‌شناسی نیز این تنگه در بخش‌های جنوبی خود به‌ندرت بیش از ۳۷ متر عمق داشته و این عدد معمولاً درحدود ۲۷ متر اندازه‌گیری می‌شود. اما به سوی شمال غربی بر ژرفای تنگهٔ مالاکا افزوده شده و در محل تلاقی آن با حوزهٔ آبریز دریای آندامان به ۲۰۰ متر نیز می‌رسد.

تنگهٔ مالاکا یکی از مهمترین گذرگاه‌های دریایی جهان شناخته می‌شود و از مهمترین بندرهای آن می‌توان به بندر بِلاوان در اندونزی و بندرهای ملاکا و پِنانگ در مالزی اشاره نمود. نزدیک به یک چهارم از محموله های نفت خام دنیا از این تنگه عبور میکنند که پس از تنگه هرمز مهمترین شاهراه حمل و نقل دریایی نفت در دنیا بشمار میرود. این تنگه در طول تاریخ در کنترل اعراب، هلندی‌ها، پرتغالی‌ها و بریتانیایی‌ها بود و در سدهٔ ۱۹ میلادی، دزدان دریایی از آن به عنوان پناهگاهی برای تهدید کشتی‌های تجاری هلندی و انگلیسی استفاده می‌کردند. مشکل دزدی دریایی حتی در آغاز دههٔ ۲۰۰۰ میلادی نیز ادامه داشت.

  • خبرگزاری فارس