زبان جغتایی
جغتای Jağatāy
منطقه خراسان (آسیای مرکزی)
دوره از قرن ۱۵ تا اوایل قرن ۲۰
ترکی
کدهای زبان
ایزو ۶۳۹-۲ chg
ایزو ۶۳۹-۳ chg
فهرست زبان‌شناس
گلاتولوگ

زبان جغتایی یکی از زبان‌های ترکی منقرض‌شده است. این زبان، زبانی ادبی بوده و عضو خانوادهٔ زبان‌های آلتایی بوده‌است. جغتایی از دوران تیمور و پادشاهان تیموری تا اوایل قرن بیستم به عنوان زبان واسطه ادبی در آسیای مرکزی بوده است. امیر علیشیر جغتائی نوایی یکی از ادیبان و شاعران مشهور ادبیات جغتایی است. بابر، مؤسس سلسلهٔ گورکانی در هند، کتاب بابرنامهٔ خود را به زبان ترکی جغتایی نوشت.

جغتایی از جنبهٔ لغوی و قواعد زبان، از دیگر زبان‌های مهم جامعهٔ اسلامی به‌ویژه فارسی و عربی متأثر شده‌است. بسیاری از آثار شیوایی که در این زبان نوشته شده‌اند به عنوان ابزاری برای جلب توجه و تحسین ادیبان دوران بوده‌است. ترکی جغتایی یکی پیشرفته‌ترین زبان‌های ترکی میانه است که به‌خوبی ثبت شده‌است. زبان ازبکی وارث و شیوهٔ مدرن این زبان محسوب می‌شود.

لغت‌نامهٔ سنگلاخ حدود شش هزار لغت ترکی را دربرمی‌گیرد که عمدتاً به زبان ترکی جغتایی است.