سیستم‌های شماره‌ای
اعداد هندی
هندی غربی
هندی شرقی
هندوستان
برهمی
اعداد خاور دور
چینی
ژاپنی
خِمِر
کره‌ای
تایلندی
 
اعداد بر پایه الفبا
ابجد
ارمنی
سیریلیک
گِعِز
عبری
یونانی
سانسکریت
 
سیستم‌های دیگر
آتیک
اِتروسکی
رومی
بابلی
مصری
مایایی
عناوین مربوط به سیستم‌های شمارشی
 
سیستم‌های ترتیبی
بر پایه دهدهی،
دودویی۲، ۴، ۸، ۱۶، ۳۲، ۶۴، ۱۲۸
غیره:  ۳، ۹، ۱۲، ۲۴، ۳۰، ۳۶، ۶۰، ادامه.   


در روم باستان برای نوشتن عددها از بعضی حروف الفبای لاتین با مقادیر زیر استفاده می‌کردند:

نماد I V X L C D M
مقدار ۱ ۵ ۱۰ ۵۰ ۱۰۰ ۵۰۰ ۱۰۰۰

آنها با پیروی از قانون‌هایی، با ترکیب این نمادها، نمادهای دیگری برای نمایش دیگر اعداد پدید آورده بودند. بعضی از این قوانین بدین شرح بوده است:

III = ۱+۱+۱ = ۳
XI = ۱۰+۱ = ۱۱
VII = ۵+۱+۱ = ۷
IV = ۵-۱ = ۴
IX = ۱۰-۱ = ۹
CD = ۵۰۰-۱۰۰ = ۴۰۰
XIV = (۵-۱)+۱۰ = ۱۴
MCM = (۱۰۰۰-۱۰۰)+۱۰۰۰ = ۱۹۰۰

در دستگاه عدد نویسی رومی رقم صفر وجود نداشته و برای ترکیب نمادها از دو عمل جمع و تفریق استفاده می‌شده. محاسبات ضرب و تقسیم که امروزه با استفاده ار نمادهای دهدهی به راحتی انجام می‌گیرد، ریاضی دانان رومی ساعت‌ها وقت صرف به دست آوردن حاصل آنها می‌کردند. این دستگاه بیشتر از همهٔ دستگاه‌ها در برابر دستگاه جهانی عدد نویسی دهدهی امروزی (دستگاه عربی-هندی که توسعه یافتۀ خوارزمی و الکندی است) مقاومت کرد و برای پایداری خود تا قرن شانزدهم میلادی کوشید.

محتویات

کاربرد

اعداد حک شده بر سردر ورودی پنجاه و دوم (LII) کولوسئوم که هنوز نمایانند.

امروزه کاربرد اعداد رومی کم است:

قرن بیستم: XX
سال 1776: MDCCLXXVI
سال 2015: MMXV

جدول اعداد

۱ - ۱۰ ۱۱ - ۲۰ x ۱۰ x ۱۰۰
۱ I ۱۱ XI ۱۰ X ۱۰۰ C
۲ II ۱۲ XII ۲۰ XX ۲۰۰ CC
۳ III ۱۳ XIII ۳۰ XXX ۳۰۰ CCC
۴ IV ۱۴ XIV ۴۰ XL ۴۰۰ CD
۵ V ۱۵ XV ۵۰ L ۵۰۰ D
۶ VI ۱۶ XVI ۶۰ LX ۶۰۰ DC
۷ VII ۱۷ XVII ۷۰ LXX ۷۰۰ DCC
۸ VIII ۱۸ XVIII ۸۰ LXXX ۸۰۰ DCCC
۹ IX ۱۹ XIX ۹۰ XC ۹۰۰ CM
۱۰ X ۲۰ XX ۱۰۰ C ۱۰۰۰ M

پیوندهای بیرونی